تختی آمیزه ای بود از سادگی-پهلوانی-آزادگی -ایراندوستی-جوانمردی و دموکراسی خواهی و البته هنرمند در گستره ورزش و پهلوانی...
پیرامون تختی بسیار گفته و نوشته اند و اینک کمتر شهری در ایران سراغ داریم که نام ورزشگاه و زورخانه ای را با نام تختی یدک نکشد...
اما کیست که نداند این ها غالبا تزویر است و سو استفاده از نام این بزرگمرد...
تمامی ورزشکاران که نام و آبرویی می یابند ،الگوی خود را تختی می نمایانند...بی آنکه قدر زره ای تختی را بشناسند و توانی در خود سراغ داشته باشند که بتوانند تختی باشند و من بر این باورم که این ورزشکاران کاریکاتوری هستند که به هیچ روی توان بازتاباندن تابلویی ارزشمند به نام تختی را نهاد خود ندارند...اگر چه کارنامه ورزشی شان شاید از تختی هم برتر باشد...
تختی انسان بود و البته او نیز چون دیگران کاستی بسیار داشت...
اما کیست که بتواند منکر شود هنوز در گستره ورزش ایران زمین کسی نتوانسته تختی شود....
پهلوان ما در 17 دی 1346 در تهران درگذشت و ملتی را سوگوار کرد..
جهان پهلوان تختی نماد و نشانی است از ارزش های پهلوانی و الگویی از ورزش زورخانه و گود مقدس که این میراث معنوی نیاکان بر خردورزی، مردم داری و تلاش برای ساختن دنیایی بهتر تاکید دارد و زبانزد جهانیان است.
برآید زتاریخ ایران زمین- خرد ورزی و پهلوانی مهین.

رمز جاودانگی تختی، میراث داری فرهنگ گود مقدس و جلوه گری و آزادی خواهی و مردم دوستی در تاریخ سده اخیر است.
م-آذرم تختی را به زیبایی جاودانه کرده است:
" تودر افسانه ها جاوید خواهی بود.
زمان - این جاری بیرحم - هرگز قله ی بلندت
را نیارد شست.
از این پس راویان قصه های پهلوانی - این
بهین تاریخهای زنده ی هر قوم - نقالان،
تو را در قصه های خود برای نسلهای بعد
میگویند.
تواندر سینه های گرم خواهی زیست،
تو با انبوه پاک مردمان خوب قلب شهر
خواهی ماند.
(م. آزرم).
علی عجمی آذرابادگانی ایراندوست.دی 1390 خورشیدی

/ 1 نظر / 11 بازدید
asal

bloge por bari dari thanks